توبه یعنى پشیمانى، ما هم پشیمان هستیم

به ادامه مطلب بروید

از اینکه به خونه خودتون علاقه دارید وهر از چند گاه به این وبگاه سری می زنید بسیار سپاسگذارم به علت مشغله های کاری که برایم وجوددارد کمتر می توانم مطالب سایت را بروز کنم ولی نظرات ودیدگاه های شما باعث پربار تر شدن این سایت می شود بعضی از دوستان در پیام های خصوصی که به این جانب زده اند پیشنهاد های زیبایی داشته اند که بنده انشاءالله اگر عمری باقی باشد آن را اجرایی می نمایم مطلب دیگری که خوانندگان سایت مد نظر داشته باشند این است که این سایت شخصی بوده و وابستگی به هیچ سازمان یا نهاد و ارگان یا برنامه تلویزیونی ندارد لذا دوستان برنامه تلویزیونی نیمروز این سایت را اشتباه با سایت برنامه نیمروز شبکه 3 نگیرند ودر پیامها ی خودشون دقت نمایند .

مجموعه ای که زین پس قصد داریم در این سایت قرار دهیم داستانهایی است که دارای پیامهای خاص برای زندگی می باشد و تحت عنوان داستا نهای الهام بخش نیمروزی با آن آشنا می شویم . این داستانها از سایتها وکتابها ی متعدد جمع اوری شده امید آنکه این مجموعه بتواند همانطور که برای ما اثر بخش و مفید بوده برای خوانند گان سایت نیز قابل استفاده واثر گذار باشد وبتوانید در مقاطع مختلف زندگی از خرد وپیام های نهفته در آن برای ساختن یک زندگی خوب ، موفق وتوام با شادی سود ببرید .

داستان 1

پادشاهي كاخ بزرگي با وزيران و درباريان فروان داشت .او ازتمام نقاط حكما، خردمندان وهنرمندان را به قصرش فراخوانده بود و وزرايش به دانايي وديانت وكياست مشهور بودند.

دیدار ایشان با خانواده معظم شهدا از دورانی که ایشان، اوایل جنگ نمایندة امام در وزارت دفاع بود، یعنی معاون شهید «چمران» بود، شروع شد. امام جمعه تهران که شدند این کار را شروع کردندو هم‌چنان هم ادامه دارد.

افتخارمان این است که در استان تهران، خانوادة دو شهید به بالا نداریم که آقا خانه‌شان نرفته باشد. تقریباً محله و خیابان اصلی در شهر تهران نداریم که ایشان نیامده باشند و بلد نباشند. تک‌تک این محله‌های خود شما را من حداقل می‌دانم ما خانواده شهید سه شهید و دو شهید نداریم که ایشان نیامده باشند.

حدود شش، هفت سال بعضی روزهای شیفت کاری‌ام، مسئول تنظیم ملاقات خانوادة معظم شهدا من بودم. به‌همین‌خاطر می‌دانم شرایط و وضعیت چگونه بود. دیدارهای خانواده شهدا، باصفاترین، باحال‌ترین لذتی که آدم می‌خواهد ببرد را دارد.

بعضی‌هایش خیلی سوزناک است. یک خانواده شهید می‌روی فقط یک فرزند داشتند که آن هم شهید شده است. خیلی سخت است برای یک پدر و مادر که یک بچه بزرگ کرده باشند، آن بچه‌شان را هم در راه خدا داده باشند. هرچند آن‌ها با افتخار می‌گویند، ولی ما که می‌نشینیم نگاه می‌کنیم، آن خستگی را احساس می‌کنیم.

در ادامه بخوانید ....

عاشقانه های یك خلبان با همسرش

  عباس دوران به سال 1329 در شیراز متولد شد. شهید دوران با آغاز جنگ تحمیلی خدمت خود را در پست افسر خلبان شكاری و معاونت عملیات فرماندهی پایگاه سوم شكاری نفتی شهید نوژه ادامه داد و در طول سالهای دفاع مقدس بیش از یك صد سورتی پرواز جنگ انجام داد.
به گزارش مشرق؛ دوران در تاریخ 7/9/1359 اسلكه «الامیه» و «البكر» را غرق كرد و در عملیات فتح*المبین نیز حماسه آفرید.در تاریخ 20/4/1361 برای انجام مأموریت حاضر شد و هدف موردنظر او ناامن كردن بغداد از انجام كنفرانس سران كشورهای غیرمتعهد بغداد بود.
اما هنگام عملیات اصابت موشك عراقی باعث شد، هواپیما آتش بگیرد، دوران به طرف پالایشگاه الدوره پرواز كرد و تمام بمب ها را بر روی پالایشگاه فرو ریخت، قسمت عقب هواپیما در آتش می سوخت.
كاظمیان، همراهش با چتر نجات به بیرون پرید اما دوران به سمت هتل سران ممالك غیرمتعهد پرواز كرد. او در آخرین لحظات با یك عملیات استشهادی هواپیما را به ساختمان هتل كوبید.
سردار دلاور 40 ساله ایران اسلامی در روز سی ام تیر سال 1361 به شهادت رسید.
سرانجام بعد از بیست سال تنها قطعه ای از استخوان پا به همراه تكه ای از پوتین عباس دروان به میهن بازگشت و روز دهم مردادماه سال 1381 خانواده آن را در شیراز به خاك سپردند.

به ادامه مطلب بروید...

نامه اول شهید امیر به مجله زن روز در تاریخ 3/9/1365    

بنام خداوند بخشنده و مهربان

خدمت خواهران عزیز و گرامیم در مجله مفید و پر بار زن روز

سلام من را از این فاصله دور پذیرا باشید. آرزو می کنم که در تمام مراحل زندگیتان موفق و موید و سلامت باشید. قبل از هر چیز لازم است از زحمات شما بخاطر فراهم آوردن این مجله مفید و سودمند تشکر کنم و باور کنید بدون تعارف و تمجیدهای دروغین، مجله زن روز بهترین مجله خانوادگی در سطح کشور و بهترین نشریه از بین نشریات موسسه کیهان است. اما دلیل اینکه امروز در این هوای بارانی، این برادر کوچکتان تصمیم گرفت با شما درد دل کند مشکل بزرگی است که بر سر راهش قرار گرفته است جریان را برایتان بازگو می کنم: 

من پسری 17 ساله هستم و در خانواده ای مرفه و ثروتمند زندگی می کنم؛ اما چه ثروتی که می خواهم سر به تنش نباشد. پدر و مادر من هر دو پزشک هستند و از صبح زود تا پاسی از شب را در خارج از منزل سپری می کنند تازه وقتی هم به خانه می آیند از بس خسته و کوفته هستند که زود می روند و می خوابند. اصلاً در طول روز یکبار از خود سوال نمی کنند که پسرمان (یعنی من) کجاست؟ حالا چه کار می کند؟ با چه کسی رفت و آمد می کند؟ اما خوشبختانه به حول و قوه الهی من پسری نیستم که از این موقعیتها سوء استفاده کنم و خودم را به منجلاب فساد بکشانم. البته این مشکل اصلی من نیست چون من دیگر به این بی توجهی ها عادت کرده ام و از اینکه اصلاً به من کاری ندارند که کجا می روم و چه می پوشم و با کی می­گردم تعجب نمی کنم؛ بلکه مشکل اصلی من از حدود یکسال پیش شروع شد. 

پدر و مادرم بدلیل اینکه من تنها بچه خانواده هستم و ضمناً وضع مادیشان هم خوب است دختر خاله ام را که در خانواده ای متوسط زندگی می کند به فرزندی که چه عرض کنم به سرپرستی قبول کردند (البته لازم به تذکر است که دختر خاله ام هم سن خود من است.) بله از آن تاریخ به بعد مشکل من شروع شد و خانه آرام و ساکت ما که در طول روز کسی جز من در آن زندگی نمی کرد تبدیل به زندگی پسری شد که سعی در دور کردن هوای نفس دارد با دختری که به مراتب از شیطان پست تر و گناهکارتر و حرفه ای تر است. تنها کارهای دختر خاله ام را در یک جمله خلاصه می­کنم:"درخواست از من برای انجام بزرگترین گناه کبیره" می دانم که منظور من را حتماً فهمیده اید و لازم به توضیحات اضافی نیست. همانطور که گفتم پدر و مادرم حدود 17 ساعت از روز را در بیرون از منزل بسر می­برند؛ یعنی از ساعت 6 صبح تا 11 شب . 

اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست.

اگر بسیار كار كند، می‌گویند احمق است.

اگر كم كار كند، می‌گویند تنبل است.

اگر بخشش كند می‌گویند افراط می‌كند.

اگر ثروت اندوزی كند، می‌گویند بخیل است.

اگر ساكت و خاموش باشد می‌گویند لال است.

اگر زبان‌آوری كند، می‌گویند وراج و پر روست.

اگر روزه بدارد و شب‌ها نماز بخواند می‌گویند ریاكار است.

و اگر نماز نخواند می‌گویند كافر و بی دین است.

پس فرزندم نباید به حمد و ثنای مردم اعتنا كرد و جز از خداوند نباید از كسی ترسید .

منبع:

كشكول شیخ بهایی.

پیرمردی ضعیف و رنجور تصمیم گرفت با پسر و عروس و نوه ی چهارساله اش زندگی کند.دستان پیرمرد میلرزید،چشمانش تار شده بودو گام هایش مردد و لرزان بود.
اعضای خانواده هر شب برای خوردن شام دور هم جمع میشدند،اما دستان لرزان پدربزرگ و ضعف چشمانش خوردن غذا را تقریبا برایش مشکل می ساخت. نخود فرنگی ها از توی قاشقش قل می خوردند و روی زمین می ریختند، یا وقتی لیوان را می گرفت غالبا شیر از داخل آن به روی رومیزی می ریخت.پسر و عروسش از آن همه ریخت و پاش کلافه شدند.
 

خودت را به داشتن نیت خوب ومقصد زیبا عادت ده ، تا در خواسته هایت موفق شوی .

- آن قدر قوی باشیم که هیچ چیز نتواند آرامش فکری مان رابهم بزند .

- با هر فردی که مواجه می شویم ، درباره سلامتی ، خوشبختی وسعادت حرف بزنیم .

- کاری کنیم که همه دوستانمان احساس کنند که نقطه قوتی منحصر به فرد در آنان وجود دارد.

- به جنبه مثبت قضایا بنگریم وخوشبین باشیم .

- فقط به چیزهای خوب بیندیشیم ، فقط برای رسیدن به بهترین ها تلاش کنیم وفقط در انتظار

 بهترین ها باشیم .

- نسبت به موفقیت وپیشرفت دیگران همان اندازه از خود شور و شوق نشان دهیم که در مورد

موفقیت وپیشرفت های فردی مان خوشحال می شویم .

- اشتباهات گذشته را فراموش کنیم وبه سوی موفقیت های ببشتر در آینده گام برداریم .

- ظاهری بشاش ومتبسم داشته باشیم وبا هر موجود زنده ای با لبخند مواجه شویم .

-برای بهتر شدن خود آنقدر وقت اختصاص دهیم که وقتی برای انتقاد کردن از دیگران نداشته

 باشیم .

- در دل آن قدر شاد باشیم که جایی برای نگرانی ، خشم و وحشت وجود نداشته باشد .

- طرز تلقی مثبتی نسبت به خود داشته باشیم واین حقیقت را نه با صدای بلند ، بلکه با اعمال و

 رفتارمان به دنیا نشان دهیم .

 ای را خواندم که مرا به فکر فرو برد که واقعا این اتفاق برای ما نمی افتد بالاخره هر خردسالی ،

 نوجوان میشود و هر نوجوانی به جوانی میرسد وهر جوانی به سن میان سالی میرسد ودر نهایت

 پیر میشویم اگر کمی به این مسئله نگاه کنیم و دقت داشته باشیم گمان نکنم اینگونه پدر

 ومادرانمان را گوشه اسایشگاه تنها رها سازیم پس با دقت به این متن که از سوی یک پدر برای

 فرزندش نوشته شده دقت نماییم :

پسر عزیزم!                                                                    

روزی که تو مرا در دوران پیری می بینی ، سعی کن صبور باشی و مرا درک کنی .

اگر من در هنگام خوردن غذا خود را کثیف می کنم و اگر نمی توانم خودم لباس هایم را بپوشم ،

 صبور باش ؛ و زمانی را به خاطر بیاور که من ساعت ها از عمر خود را صرف آموزش همین موارد

 به تو کردم.

به ادامه مطلب بروید

زمان حال درست شبیه برفی است که در دستان آدمی قرار دارد . چنانچه از آن استفاده نکنیم ، آب خواهد شد .

پیام :

انسان های موفق همواره مدیریت محیط را بر عهده می گیرند ، آن ها دفاتر کار خود را تمیز ومرتب نگه می دارند .

با این کار ، احساس مثبت بودن ، خلاقیت واعتماد به نفس می کنند . ما نیز ، محل کارمان را طوری بچینیم که

معرف شخصیت ما باشد ، چون اتاق کار ما بوستان موفقیت ما است !

به ادامه مطلب بروید